การฝึกอาชีพภายในชุมชน

การขับเคลื่อนเศรษฐกิจชุมชนด้วยภูมิปัญญาท้องถิ่นและการบริหารจัดการอย่างยั่งยืน“กลุ่มโปรงสบาย” เป็นหนึ่งในกลุ่มวิสาหกิจชุมชนตัวอย่าง ที่ประสบความสำเร็จในการนำ “พืชสมุนไพรท้องถิ่นมาสร้างมูลค่าเพิ่มผ่านกระบวนการแปรรูปตามภูมิปัญหาท้องถิ่น” เป็นแนวปฏิบัติที่ดี (Best Practice) ที่สามารถเป็นต้นแบบให้แก่ชุมชนอื่นๆ โดยกลุ่มส่งเสริมการจัดสวัสดิการสังคม ศูนย์เรียนรู้การพัฒนาสตรีและครอบครัวรัตนาภาจังหวัดขอนแก่น กรมกิจการสตรีและสถาบันครอบครัว กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ได้จัดเก็บข้อมูล “กลุ่มอาชีพที่ได้รับการสนับสนุนตามกิจกรรมสร้างชีวิตใหม่ให้สตรีและครอบครัว” พบว่าการบริหารห่วงโซ่อุปทานตั้งแต่ต้นน้ำถึงปลายน้ำ (Value Chain Management) กลุ่มโปร่งสบาย ตำบลบ้านโปร่ง อำเภอศรีธาตุ จังหวัดอุดรธานี ในการดำเนินกิจกรรมของกลุ่ม ตั้งแต่การคัดเลือกวัตถุดิบ โดยส่งเสริมให้สมาชิกปลูกสมุนไพรด้วยระบบเกษตรอินทรีย์ หรือปลูกแบบพื้นบ้านตามภูมิปัญญาของชุมชน ทำให้ได้สมุนไพรที่มีความปลอดภัยสูง และมีการวางแผนการเก็บเกี่ยวร่วมกัน ลดการล้นตลาดของวัตถุดิบสด การยกระดับจากเดิมที่แปรรูปในวิธีแบบครัวเรือน กลุ่มได้พัฒนาสู่การรวมกลุ่มแปรรูปขนาดเล็กที่ถูกสุขลักษณะ (Good Manufacturing Practice: GMP) อบแห้งด้วยพลังงานแสงอาทิตย์และการอบลมร้อนเพื่อรักษากลิ่น สีและสรรพคุณทางยาของสมุนไพรให้คงอยู่มากที่สุด ในขณะเดียวกันกลุ่มโปร่งสบายก็ได้ต่อยอดการผลิตภัณฑ์ที่มีหลากหลาย ซึ่งไม่ได้จำกัดอยู่เพียงแค่การแปรรูปสมุนไพร แต่ยังเป็นการผสมผสานงานฝีมือได้แก่ การทอผ้า การสานผลิตภัณฑ์จากไม้ไผ่ การแปรรูปพืชหลายชนิดเกิดเป็นแนวปฏิบัติที่ดี (Best Practice) ในการสร้าง รายได้หมุนเวียน ตลอดทั้งปี เป็นรูปแบบของการบูรณาการกิจกรรมที่หลากหลายเพื่อลดความเสี่ยงทางการค้า “กลุ่มโปร่งสบาย” ในการสร้างความมั่นคงด้านรายได้ด้วยการจัดสรรกิจกรรม ตามความถนัดของสมาชิกและวัตถุดิบตามฤดูกาล ให้เป็นสินค้าที่ซื้อง่าย ขายง่ายและสร้างรายได้รายวันได้ งานหัตถกรรมสิ่งทอและการจักสานเป็นการใช้เวลาว่างจากการเกษตรมาสร้างสรรค์งาน ทอผ้าพื้นฝ้าย ผ้าไหม และจักสานไม้ไผ่ เป็นการบริหารห่วงโซ่อุปทานตั้งแต่ต้นน้ำถึงปลายน้ำ (Value Chain Management) ตั้งแต่การคัดเลือกวัตถุดิบ โดยส่งเสริมการปลูกหม่อนเลี้ยงไหม การปลูกต้นฝ้าย มีการวางแผนการผลิตร่วมกันเพื่อลดการล้นตลาดของวัตถุดิบสด และเปลี่ยนผลผลิตส่วนเกินให้กลายเป็นสินค้าแปรรูปที่มีมูลค่าทันที ซึ่งผ้าทอมือมีการพัฒนายกระดับมาตรฐานการผลิตที่ร่วมสมัย ควบคู่ไปกับการออกแบบบรรจุภัณฑ์ (Packaging) และลวดลายผ้าทอ รวมถึงงานจักสานที่ตอบโจทย์ผู้บริโภคยุคใหม่ แต่ยังคงกลิ่นอายอารยธรรมท้องถิ่น ระบบการจัดการรายได้หมุนเวียนและการแบ่งปันที่เป็นธรรม เป็นรูปแบบของโครงสร้างการทำงานที่หลากหลายช่วยให้เกิดระบบเศรษฐกิจหมุนเวียนภายในชุมชน สมาชิกสามารถฝากขายสินค้า แชร์องค์ความรู้ร่วมกับเครือข่ายอื่นๆ และมีการจัดสรรผลประโยชน์ทั้งในรูปของค่าแรง เงินปันผลและสวัสดิการ ส่งผลให้ชุมชนเกิดความเข้มแข็งและพึ่งพาตนเองได้อย่างยั่งยืน